سلسله لایوهای پر زیستن

سلسله لایوهای پر زیستن نشست اول اصول پر زیستن همراه با دکتر شروین وکیلی

سلسله لایوهای پر زیستن نشست دوم اخلاق اصالت همراه با دکتر محمود مقدسی زندگی اصیل داشتن، مطابق فهم و احساس خود عمل کردن، در پیِ تجربه‌ی هرچه بیشترِ خودِ واقعی بودن، عنان زندگی خود را به دست گرفتن، مرزهای خود را داشتن، پُر زیستن و از حسرت‌ها گذر کردن، بهایِ درست و خطای خود را پرداختن، خود را دوست داشتن و شکوفا کردن؛ همه‌ی این‌ها یعنی چه؟ آیا این‌ها ایده‌هایی رویایی‌اند یا تمنّاهایی شدنی؟ آیا/چگونه می‌توان در پیوند با آم‌های دیگر زیست و در پیِ این خواسته‌ها هم بود؟ مرزهای اخلاقیِ خود بودن و اصیل بودن کجاست؟ چگونه می‌توان هم پاسِ خود را داشت و هم حقّ دیگری را گذاشت؟ کجا باید ایستاد تا نه “من” قربانی شود و نه “او”؟ در میانه‌ی هر تعارض، کدام یک را باید مقدّم دانست؟ با تعارضِ میل و وظیفه چه باید کرد؟ چگونه می‌توانم زنده بمانم وقتی دیگری خواسته یا ناخواسته در پیِ بلعیدن و به کار گرفتن من است؟ چگونه می‌توانم خودی شکوفا پیدا کنم و نه فربه و بی‌پروا؟ این‌ها سوالاتی هستند که در گفتگو درباب اخلاق اصالت، در پیِ درنگ‌هایی درباره‌شان هستیم.
01:30 معرفی دکتر محمود مقدسی
03:00 چرا پر زیستن
08:00 چالش: خواست خود یا خواست دیگری (خانواده و …) الویت با کدام است؟
10:00 سوال: چگونه با این چالش/تعارض روبرو شویم؟
12:00 پر زیستن یا اصیل زیستن: تعارض این دنیا
16:00 مساله بهتر زیستن و کمینه کردن تعارض است.
19:00 راه حل: ایجاد مصالحه در این دنیای متعارض
21:00 مواردی که می توان مصالحه بهتری ساخت.
26:00 باز اندیشی در رابطه با خود و اصالت
33:00 خود واقعی و خود کاذب
46:00 باز اندیشی در رابطه با اخلاق
52:00 اخلاق حداقلی: عدالت و انصاف
55:00 باز اندیشی در موقعیت: ترجیح خواست خود بر خواست دیگری
01:09:00 خلاقیت و شجاعت
01:12:00 رابطه‌ی تعارض؛ مصالحه و زندگی اصیل
01:17:00 خلاصه و جمع بندی

سلسله لایوهای پر زیستن نشست سوم گشوده بودن همراه با هومن راورپور برای تماشای ویدیوهای مسافر به کانال یوتیوب هومن راورپور سری بزنید:    / @humandavid  
10:19 گشوده بودن
12:25 کاستن منیت
13:25 مرگ؛ واقعی‌ترین موضوع زندگی
20:26 من فقط به یک نفر پاسخگو هستم
22:23 گشوده بودن نسبت به دیگری و هستی
25:50 بزرگترین انتقام از زندگی
30:29 کمک بدون چشمداشت
36:42 هستی به من بدهکار نیست
38:49 ممارست
41:54 بندبازی بین دید انسانی و کیهانی
01:00:17 دغدغه و مسئولیت اجتماعی
01:05:15 داستان سریلانکا
01:19:20 جمع‌بندی 

سلسله لایوهای پر زیستن نشست چهارم جسورانه زیستن همراه با ملیکا بکایی در این نشست با ملیکا بُکایی در رابطه با جسورانه زیستن و مکیدن شیره زندگی گفتگو کردم. یکی‌مان از نپال و دیگری از مکزیک. از ترس‌هایمان گفتیم از اینکه چگونه می‌توان جسور بود و جسورانه زیست. در این گفتگو از سختی‌ها، ناملایمات زندگی، دست برنداشتن از رویاها و آرزوهایمان، از خروج از دایره امن و فضای راحت و از مکیدن شیره زندگی صحبت کردیم. _______________________________ مارکوس اورلیوس امپراتور روم و فیلسوف بزرگ مکتب رواقی می‌گوید: از مرگ نباید بترسیم، ترسیدن واقعی از هرگز زندگی نکردن است. بسیاری از ما گویا هرگز زندگی نکرده‌ایم، و هزار بهانه برای زندگی نکردن داریم: ترس از حرف مردم، ترس از مورد تمسخر واقع شدن، ترس از شکست، ترس از عقوبت و کیفر الهی، ترس از عذاب وجدان، ترس از حاکمیت و قدرت، ترس از آینده، ترس از بی‌پولی، ترس از تنهایی و هزاران هزار ترس کوچک و بزرگ دیگر که سبب شده هرگز زندگی نکنیم. ما برای پُر زیستن و مکیدن شیره زندگی نیازمند جسارت هستیم. نیاز داریم گاهی قدری خطر کنیم. بدون خطر کردن چیزی بدست نخواهیم آورد. اگر بی خطر زیست کنیم شاید آسیبی نبینیم و همه عمر در امنیت و رفاه باشیم ولی آیا به راستی زندگی هم کرده‌ایم یا فقط زنده هستیم؟ بسیاری از ما حسرتهای ریز و درشت فراوانی داریم. حسرت‌هایی که اگر قرار باشد زندگی‌مان بزودی پایان یابد با آنها این جهان را ترک می‌کنیم. ملیکا یکی از جسورترین جوانانی است که می‌شناسم. در عنفوان جوانی تک و تنها راهی آمریکای جنوبی شده، زبان اسپانیایی یاد گرفته و بیش از پنج سال است که به شیوه‌ای متفاوتی زندگی می‌کند که برای بسیاری از ما می‌تواند همزمان ترسناک و جذاب باشد. پیشنهاد می‌کنم صفحه اینستاگرامی ملیکا را ببینید، می‌تواند برای بسیاری از ما درسهای زیادی داشته باشد. @melliiic

سلسله لایوهای پر زیستن نشست پنجم سپاسگزاری همراه با سعید انصاریان خردمند و بینادل آنرا شناس که دارد ز دادار کیهان سپاس شاید بر خطا باشم ولی به گمانم انسان‌هایی که پر زبست می‌کنند، ویژگی‌های مشترک بسیاری دارند که یکی از آنها سپاسگزار بودن است. آنها به جای اینکه طلبکار و متوقع باشند، سپاسگزار و شکرگزار هستند. نه از هستی طلبی دارند نه از دیگران توقعی. قدردان چیزی هستند که دارند و سپاسگزار امکان‌هایی که پیش روی ایشان قرار دارد. اگر خداباور باشند، شکرگزار و حق‌گزار خالق هستند و اگر به خالقی باور نداشته باشند، از بخت و اقبال تشکر می‌کنند که بدون اینکه استحقاقی داشته باشند به آنها بی‌سبب عطا شده است. آنهایی که اهل پُر زیستن هستند کمتر غُر می‌زنند و انتقاد می‌کنند. بیشتر با آغوش گشوده پذیرا هستند. کمتر از دیگران انتظار و توقع دارند. سر به کار خویش دارند و قدردان موهبت حیات هستند. در این لایو، با شما از سپاسگزار بودن می گوییم. سعید از الگن و نگاهش نسبت به طبیعت می‌گوید و شاد از قدردان بودن انسان‌هایی که در آفریقا دیده است. آنانی که در شرایط سخت زیست می‌کنند اما همواره شکرگزار خدایی هستند که بدان باور دارند. سعید زندگی در شهر را ترک کرده و به دامان طبیعت پناه برده تا با درختان و طبیعت مانوس باشد و بلوط بنشاند و شاد کوله‌اش را برداشته و سوار بر ویلچرش گرد جهان می‌گردد، تا تجربه اندوزد و زندگی زیسته خود را پر‌بارتر نماید. ما بر آنیم که با انتقال تجارب زیسته‌مان از شما دعوت کنیم تا از منظری متفاوت به هستی بنگرید بلکه بتوانیم کمتر گلایه کنیم و بیشتر قدردان باشیم. شاید فکر کنید آخر در این زمانه که از در و دیوار بر ما و وطنمان مصیبت می‌بارد چگونه می‌شود سپاسگزار بود؟ در این گفتگو با شما در این باب سخن می گوییم. آدی اینستاگرامی سعید انصاریان: @saeed.ansarian